دکتر مسعود شهابیان؛ متخصص طب اورژانس
مصاحبه با دکتر رامین دیویدوف ، 25 مه 2023 ؛ بخشی از برنامه AMA Update انجمن پزشکی آمریکا
چگونه از پزشکان و کادر درمانی در برابر خشونت در محل کار محافظت کنیم؟ در طول همهگیری کووید 19، اخبار سلامت شهروندان در صدر اخبار تمامی رسانه های بین المللی قرار گرفت. با این حال، خطر خشونت در بیمارستان ها و درمانگاه ها برای کادر درمانی از سال 2011 در حال افزایش بوده است. در این قسمت از سایت انجمن پزشکی آمریکا، دکتر رامین دیویدوف، در مورد خطراتی که خشونت در محل کار بر پزشکان و سایر کادر درمانی وارد می کند و آنچه برای جلوگیری از آن می توانیم انجام بدهیم، بحث می کند.
تاد آنگر: سلام . به مجموعه ویدیو و پادکست AMA Update خوش آمدید. امروز ما در مورد افزایش خشونت در محل کار برای کادر درمان می خواهیم صحبت کنیم. در اینجا مهمان من برای بحث در مورد این موضوع مهم، دکتر رامین دیویدوف، مدیر عامل فدراسیون پزشکی در اوکلند، کالیفرنیا است. من تاد آنگر، هستم. دکتر دیویدوف، از اینکه امروز اینجا هستید بسیار متشکرم.
دکتر دیویدوف: از شما بسیار متشکرم، تاد، که مرا دعوت کردید تا در مورد این موضوع مهم صحبت کنم. واقعا برای من افتخار است که اینجا هستم. متشکرم.
آنگر خب، به نظر می رسد که موضوع خشونت در بیمارستانها و درمانگاه ها با همه گیری کووید 19 افزایش یافته است و امروزه خشونت در محل کار به یکی از دغدغه های اصلی پزشکان و کادر درمان تبدیل شده است. دکتر دیویدوف، در اورژانس ها و بیمارستانهای ما چه خبر است؟
دکتر دیویدوف: بله، متأسفانه، خشونت محل کار در درمانگاه ها و بیمارستان ها برای سال ها و دهه ها رخ داده و همهگیری کووید 19 موجب تشدید این شرایط شده است. من فکر می کنم یکی از دلایل می تواند این باشد که بسیاری از مردم همیشه درمان خود را به تاخیر می اندازند و زمانی برای ویزیت به درمانگاه یا اورژانس مراجعه می کنند که حتی بیمارتر از قبل هستند و دچار اضطراب، ناامیدی و پرخاشگری شده اند. بنابراین، مهمترین چیزهایی که ما می بینیم، خشم و عصبانیت نسبت به پزشکان و سایر کادر درمان است که به اشکال مختلفی از جمله آزار کلامی، تهدید، اعمال ارعاب، خشونت اسلحه، حمله با چاقو، تجاوزات فیزیکی، صدمات جسمی، و همچنین حملات از طریق ایمیل و پست صوتی، و به طور فزاینده در رسانه های اجتماعی به خود می گیرند، که واقعا مشکل آفرین است. همچنین یکی دیگر از مهمترین علل برانگیزاننده خشونت، وجود فرایندهای پیچیده و اشتباه در مراکز درمانی می باشد که انجام آنها برای بیماران سخت و درک آنها مشکل می باشد.
آمار اداره کار آمریکا گزارش می دهد که 10/4 از هر 10000 کارگر در مراقبت های بهداشتی نوعی خشونت در محل کار را تجربه می کنند و این در مقایسه با 2/1 در 10000 در سایر صنایع است. بنابراین شما می توانید یک اختلاف گسترده در بین خشونت ها در محل کار پزشکان و پرستاران با سایر شغلها را مشاهده کنید.
و همچنین، در نظرسنجیها، حداقل یک چهارم پرستاران گفته اند که توسط یک بیمار یا یکی از اعضای خانواده بیمار در طول حرفه خود آسیب دیده اند. همچنین یک نظرسنجی از بیش از 500 پزشک در ایالات متحده که در سال 2021 منتشر شد، نشان داد که 24 درصد از زنان و 22 درصد از مردان در رسانه های اجتماعی مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند یا تهدید به مرگ شده اند؛ همچنین 16 درصد از زنان و 5/1 درصد از مردان، نوعی از آزار جنسی را به صورت آنلاین نیز تجربه کرده اند. همچنین مطالعات جهانی نیز وجود دارد که روندهای مشابهی را در سراسر جهان نشان می دهد. بنابراین بروز خشونت، واقعاً یک مسئله جهانی است.
آنگر: و چیزی که در ابتدا در ذهن من می گذرد این است که این آمار وحشتناک و شگفت انگیز است و من نمی توانم تصور کنم که در حال حاضر یک وضعیت پرتنش ایجاد شده است، این نوع تهدید به خشونت باید آسیب روحی و جسمی بسیار جدی بر پزشکان و تیم های مراقبت بهداشتی وارد کند. شما فکر می کنید که این چه تاثیری بر آسایش و رفاه دارد؟
دکتر دیویدوف: کاملاً، تاد! به نکته بسیار خوبی اشاره کردی. چه پزشکان و چه پرستاران، عمده تلاش ما این است که به بیماران خود در زمانی که به ما نیاز دارند کمک کنیم. ما برای درمان ایشان تلاش می کنیم و هدف ما بهبودی بیماران، هم از نظر جسمی، هم عاطفی و هم روانی است. بنابراین وقتی کادر درمانی این سطح از ترومای روانی را تجربه می کنند، صدمات روانشناختی بلند مدت برای ایشان بوجود می آید و پزشکان در نتیجه اضطراب ناشی از آزار کلامی و فیزیکی در محل کار دچار فرسودگی شغلی خواهند شد.
برای پزشکان و پرستاران و سایر کادر درمانی واقعاً دشوار است که بتوانند در این وضعیت پراسترس مراقبت با کیفیت بالا ارائه دهند. بنابراین، زمانی که کادر درمانی نگران امنیت شخصی خود هستند، کیفیت مراقبت کاملاً تحت تأثیر قرار می گیرد و همیشه به راحتی توسط بیماران مزاحم یا اعضای خانواده و داشتن تعاملات خشونت آمیز کیفیت درمان تغییر می کند. پس شکی وجود ندارد که با افزایش خشونت محل کار در درمان بیماران، یا بدتر شدن کیفیت زندگی پزشکان، ایجاد استرسهای آسیب زا، که با مشکلات سلامت جسمی و روانی نیز مرتبط است، بر توانایی ارائه مراقبت با کیفیت بالا تأثیر خواهد گذاشت.
بنابراین، پزشکان عواقب روانشناختی، از جمله فرسودگی شغلی، اختلال استرس پس از سانحه، افسردگی، اضطراب، و به طور فزاینده ای، تمایل همه کادر درمانی به ترک شغل را تجربه می کنند. بررسی های اخیر نشان داده است که 25 درصد از پرستاران ثبت نام شده در بخش اورژانس و در بخش مراقبت های ویژه به دلیل خشونت، نارضایتی شغلی را تجربه کرده اند و 25 درصد به دلیل این موضوع خاص حاضر به ترک محل کار هستند.
آنگر: ما از دیگر تحقیقات AMA می دانیم که فرسودگی شغلی بین پزشکان بالاست، در حدود دو سوم به فکر ترک شغل خود هستند، این آمار، بسیار شبیه به آماری که شما ذکر کرده اید. به نظر می رسد که ما در اینجا دو مشکل بزرگ داریم، یکی اینکه چگونه با تهدیدهای خشونت آمیز در محل کار مقابله می کنند و دوم جنبه سلامت روان است. بیایید ابتدا در مورد این صحبت کنیم که چگونه از نظر فیزیکی، کارکنان درمان خود را از این نوع خشونت در محیط کار محافظت کنند؟
دکتر دیویدوف: فوق العاده است. مردم ما با ارزش ترین دارایی ما هستند و آنها به دنبال آن هستند که ما به عنوان رهبر اقدام کنیم تا از آنها حمایت و محافظت کنیم و اگر سیگنالی بفرستیم که منظور منفی داشته باشیم، موجب ناراحتی مردم خواهد شد. بنابراین ما هنوز در ابتدای راه هستیم. من معتقدم وظیفه من به عنوان یک رهبر این است که به دنبال استراتژی هایی برای حفظ امنیت مردم باشم و ما میتوانیم برخی از آنها را از طریق گروههای حمایتی، درمان، آموزش، درمان در محل و … برای رسیدگی به شرایط تنش زا قبل از تشدید آنها انجام دهیم.
در کالیفرنیای جنوبی نیز، ما اقدامات زیادی را برای محافظت فیزیکی از مردم خود انجام دادهایم. مثلا، ما یک برنامه آزمایشی را در چهار مکان راه اندازی کردیم که از «فلزیاب» در ورودی های بخش اورژانس استفاده می کند و این مانع از آوردن اشیایی می شود که می توانند به عنوان سلاح به اتاق های اورژانس وارد شوند. ما همچنین در حال استقرار وسایل نقلیه متحرک گشتزنی در چندین مرکز پزشکی هستیم تا ایمنی و امنیت را افزایش دهیم و تعداد پرسنل امنیتی و دوربین مدار بسته آنها را در همه مکانهای مراقبت، از جمله در محیط اورژانس و همچنین در کلینیک های سرپایی افزایش دادهایم. دلیل انتخاب این اماکن این بوده که در این محیط ها، خشونت مکرر اتفاق می افتد.
ما همچنین چند دوربین مدار بسته با انرژی خورشیدی را در مراکز درمانی از جمله در سازه های پارکینگ نصب کرده ایم و این کار را در سراسر منطقه کالیفرنیای جنوبی انجام شده است و از ورود بازدیدکنندگان غیرمجاز به داخل بیمارستان جلوگیری می شود. هشدارهایی در زمان لازم برای پرسنل امنیتی صادر می شود.
علاوه بر آن، آموزش های زیادی نیز برای کادر درمان انجام می شود، آموزش از نظر شناسایی شرایطی که به طور بالقوه می توانند منجر به خشونت شوند و همچنین آموزش هایی که به محض وقوع خشونت، چگونه آن را به شیوه ای ایمن مدیریت کنیم، قبل از اینکه مجبور شوند با پرسنل امنیتی تماس بگیرند.
بنابراین در طول دو سال گذشته، میتوانم بگویم که سازمان ما همچنین اکثر بیمارستانها و درمانگاه ها، این موضوع را بسیار جدی گرفتهاند، روی تحقیقات و منابع زیادی سرمایهگذاری کردهاند تا اطمینان حاصل کنند که مردم ما میتوانند احساس امنیت کنند و کادر درمانی بدون ترس از امنیت شخصی خود می توانند سر کار بیایند.
آنگر: این روزها در مورد سطح جدیدی از رفتار خشونت آمیز و غیرمدنی در بسیاری از محیطهای مختلف زیاد میشنوید. من فکر می کنم کادر درمانی به چنین خشونت هایی عادت دارند، ولی سایر شغلها احتمالاً از دیدن خشونت شگفت زده خواهند شد! بدیهی است که حادثه مهمی در حال رخ دادن است که گسترده تر از سیستم درمانی است! به نظر شما، تغییرات گسترده ای مثلاً در سطح دولتی یا حتی قانون گذاری برای رفع خشونت باید اتفاق بیفتد؟
دکتر دیویدوف: چه سوال خوبی! من می خواهم موضوعی را شفاف کنم و واضحا بگویم که اکثریت قریب به اتفاق بیماران ما بسیار محترم هستند، رفتار بسیار خوبی دارند و از مراقبت هایی که برای آنها ارائه می شود سپاسگزار هستند. اقلیت کوچکی وجود دارد که دوران سخت تری را می گذراند و بیشتر رفتارهای پرخاشگرانه آنها می تواند ناشی از احساس درماندگی یا ناتوانی باشد که در زندگی احساس می کنند. دلایل می تواند متفاوت باشد و آنها می توانند شامل بیمارانی باشند که نگران شرایط پزشکی خود هستند، که گاهی اوقات می تواند با خشم نسبت به افراد اطرافشان، از جمله پزشکان و کادر درمانی یا حتی خانواده خودشان باشد. همچنین ممکن است غم و اندوه گروهی در مورد فوت یکی از عزیزان بستری در بیمارستان وجود داشته باشد. همچنین میزان اختلالات سلامت روان در حال افزایش است. و همچنین، بسیار مهم است، من می خواهم به این نکته اشاره کنم که در اینجا مسائل سیاسی و اجتماعی مطرح است.
دوقطبی شدن در کشور ما افزایش یافته است که به اعتقاد من باعث اضطراب و احساس درماندگی بیشتر شده است و برای برخی، روشهایی که با آن احساسات برخورد میکنند منجر به رفتار خشونتآمیزتر میشود. برای ما بسیار مهم است که چرا این اتفاق میافتد، و همچنین بتوانیم اطمینان حاصل کنیم که افراد ما در زمینههای کاهش تنش بالقوه آموزش دیدهاند، و همچنین اطمینان حاصل کنیم که از نظر فیزیکی، منابع مناسب در محل قرار داده شدهاند.
در سطح کلان دولتی، من فکر می کنم برای ما بسیار مهم است که مطمئن شویم دستورالعمل و قوانین تکمیلی تصویب شده است که می تواند نوع ایمنی و امنیت و احترامی را که محیط های مراقبت های بهداشتی ما واقعاً به آن نیاز دارند، ارائه دهد. لازم است معاونت هایی که اعتباربخشی بیمارستان ها را می دهد، استانداردهای جدید پیشگیری از خشونت در محل کار را اجرا کنند و این تمرکز بر شناسایی خطرات امنیتی و آموزش کارکنان در زمینه پیشگیری از خشونت است که به نظر من بسیار مفید خواهد بود. به طور کلی، قانونی که از کارکنان مراقبت های بهداشتی محافظت می کند نیز بسیار مهم است.
و در عین حال، به عنوان مدیران سیستم درمانی، ما باید با اقدامات پیشگیرانه، از جمله آموزش کارکنان و برنامه های اقدام، و ارائه راه های روشن و ایمن، به اقدامات پیشگیرانه برای محافظت از ارزشمندترین دارایی های خود، که پزشکان، پرستاران، کارکنان ما هستند، ادامه دهیم.
آنگر: دکتر دیویدوف، آیا فکر میکنید که افراد خارج از فضای کادر درمانی میدانند که این مشکل چقدر فوری است، و آیا میدانند اگر ما اکنون اقدام نکنیم چه اتفاقی میافتد؟
دکتر دیویدوف: من معتقدم که در بسیاری از محافل، درک مناسبی از اهمیت خشونت علیه کادر درمان وجود دارد. من احساس می کنم که این اتفاقات در جامعه بسیار رایج است و بنابراین تا حدودی مردم نسبت به آن حساسیت زدایی می شوند. به همین دلیل است که برنامه هایی مانند مصاحبه شما و همچنین بحث و گفتگوهای آزاد بیشتر با مردم در هر مکان ممکن بسیار مهم است، به طوری که مردم، قانونگذاران، سازمان های دولتی و سیاستمداران ما واقعاً درک کنند که این یک موضوع واقعاً حیاتی است! آنچه در اینجا اهمیت فراوان دارد، کیفیت درمانی است که در نهایت برای بیماران ارائه می شود. اگر کادر درمانی در محیط کار احساس امنیت نکنند، کیفیت کار تحت تاثیر قرار می گیرد و به صورت شفاف تر، بیماران بیشتر فوت خواهند کرد! بنابراین، ما کاملاً باید در مورد راههایی فکر کنیم که بتوانیم مطمئن شویم که پزشکان و کارکنان ما برای درمان بیماران احساس امنیت میکنند. نکته بسیار مهم دیگر این است که درمان بیماران باید به عنوان یک حوزه جذاب برای پزشکان و پزشکان و پرستاران، داروسازان و همه افراد درگیر در این زمینه باقی بماند. اگر خشونت و احساس عدم امنیت ادامه یابد، احتمالاً افراد کمتر و کمتری وارد میدان خواهند شد.
بنابراین، اینها چیزهای مهمی برای عموم ما، برای درک مردم است، به طوری که آنها می توانند با سازمان های دولتی، با سیاستمداران، تلاش حمایتی و پاسخگویی حمایتی داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که قوانین مناسب، منابع مناسب در محل قرار داده شده است تا اطمینان حاصل شود که این محیطهای مقدس، جایی که ما برای شفای افراد بسیار سخت کار میکنیم، برای همه افراد درگیر – پزشکان، پرستاران، کارکنان، بیماران و اعضای خانوادهشان که به این مکانها میآیند، ایمن میمانند.